Wprowadzenie do zapisywania

Zapisywanie jest kluczowym elementem wielu interaktywnych aplikacji, które tworzysz. Zrozumienie, jak działa zapisywanie, pozwoli ci stworzyć znacznie lepsze doświadczenie dla twoich użytkowników oraz lepsze projekty w ogóle.

Ten artykuł krótko omawia podstawowe koncepcje zapisywania oraz sposób działania systemu zapisywania w hyperPad.

Zapisywanie

W hyperPad zapis jest dość prosty, gdy lepiej zrozumiesz, co dzieje się w tle.

Pomyśl o systemie zapisywania jak o arkuszu kalkulacyjnym lub tabeli z 2 kolumnami. Jedna kolumna dla twojego tytułu/opisu (klucza) tego, co zapisujesz, a druga kolumna rzeczywiście przechowuje zapisaną wartość.

Za każdym razem, gdy wywoływane jest zachowanie zapisywania, w rzeczywistości dodajesz nowy wpis do tabeli lub nadpisujesz istniejący.

Istniejące vs Dynamiczne Klucze

Istniejące Klucze: Są to klucze, które już istnieją w twojej tabeli przed rozpoczęciem projektu. Są to klucze, które dodałeś ręcznie (korzystając z zachowania zapisu) lub klucze, które zostały dodane po wywołaniu dynamicznego zapisu.

W większości przypadków chcesz używać istniejących kluczy, ponieważ z góry wiesz, co chcesz zapisać. Na przykład: masz klucz o nazwie „Wynik”. Wiesz, że będziesz go używać później. Istniejące klucze są również używane do nadpisywania danych, które już zostały zapisane. Na przykład: jeśli masz zapisany wynik 500 i chcesz zmienić wynik, możesz utworzyć nowe zachowanie zapisu i wybrać istniejący klucz SCORE, aby nadpisać go nową liczbą.

Dynamiczne Klucze: Dynamiczne klucze to rzeczy, które chcesz zapisać, a które jeszcze nie istnieją. Pozwala to na stworzenie klucza, gdy twój projekt jest już uruchomiony.

Na przykład: chcesz stworzyć listę uczniów i ich ulubionych kolorów.

Dla listy uczniów stwórz zachowanie zapisu i ustaw je na dynamiczne. Gdy użytkownik wprowadzi swoje imię, to imię będzie kluczem dla tego zachowania zapisu. Ulubiony kolor będzie następnie zapisaną wartością.

Przy zapisywaniu dynamicznych kluczy w każdym przypadku wprowadzasz dwa wpisy do tabeli. Zapisuje imię (klucz) i kolor (wartość).

Gdy uruchomisz swój projekt, każde wykonane dynamiczne zachowanie zapisu teraz pojawi się na liście wcześniej istniejących kluczy, ponieważ zostały dodane do tabeli zapisu.

Ładowanie

Za każdym razem, gdy chcesz odzyskać dane z tabeli zapisu, musisz użyć zachowania "Wczytaj z pliku". Zachowanie ładowania pobierze wartość z dowolnego wcześniej zapisanego klucza, gdy tylko zachowanie Wczytaj z pliku zostanie wykonane. Jeśli nic nie zostało zapisane, zwróci pustą wartość. (" ").

Uwaga: Aby faktycznie użyć wartości przechowywanej w Ładowaniu, musisz przekazać tę wartość do innego zachowania. Zobacz "Dzielenie Wartości Między Zachowaniami", aby dowiedzieć się, jak przekazać i wykorzystać załadowaną wartość.

Ładowanie Istniejących i Dynamicznych Kluczy

Podobnie jak w przypadku zachowania Zapisz, istnieją dwa typy kluczy do załadowania. Istniejące i Dynamiczne.

Istniejące Klucze: Podobnie jak w zachowaniu zapisu, pozwala to na wybór konkretnego klucza z tabeli zapisu.

Dynamiczne Klucze: Zamiast wybierać klucz z wcześniej zdefiniowanej listy, musisz wprowadzić nazwę klucza, który wiesz, że będzie istnieć później. Jeśli wprowadzisz klucz, który nie istnieje, gdy działanie ładowania jest wykonywane, zwróci pustą wartość (" ").

Dynamiczne klucze są naprawdę potężne, gdy są używane właściwie. Zamiast wprowadzać klucz w edytorze zachowania, możesz użyć zachowań, aby wprowadzić klucz, który jeszcze nie istnieje. To pozwala na zapisywanie informacji, które są tworzone podczas działania projektu.